Τηλ.: 28230 42533 | Κιν.: 6932 523281

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΟΥ - ΦΥΜΑΤΙΟΛΟΓΟΥ

Διάγνωση & Θεραπεία Πνευμονικών Παθήσεων

Σπιρομέτρηση: με τη βοήθεια της σπιρομέτρησης γίνεται έλεγχος της αναπνευστικής λειτουργίας. Αποτελεί μέθοδο αξιολόγησης της συνολικής μηχανικής καταστάσεως των πνευμόνων, του θωρακικού τοιχώματος και των αναπνευστικών μυών.

ΧΑΠ: συχνή πάθηση που μπορεί προληφθεί και να αντιμετωπιστεί. Χαρακτηρίζεται από υπερβολική χρόνια φλεγμονώδη απάντηση των αεραγωγών και πνευμόνων σε βλαπτικά σωματίδια ή αέρια και οφείλεται, κυρίως, στο κάπνισμα.

ΧΒΑ: χρόνια φλεγμονώδης νόσος των αεραγωγών, που προκαλείται από συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η χρόνια φλεγμονή μαζί με τη βρογχική υπεραντιδραστικότητα που αναπτύσσεται από αυτή οδηγεί σε επαναλαμβανόμενα επεισόδια συριγμού αναπνοής, δύσπνοιας, βήχα και θωρακικής δυσφορίας.

Αλλεργικά Αναπνευστικά Νοσήματα: η αλλεργία, η ιγμορίτιδα, το άσθμα είναι διαφορετικές παθήσεις οι οποίες μπορεί να σχετίζονται. Εάν η αλλεργία και η ιγμορίτιδα δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και σωστά, τότε υπάρχει κίνδυνος επιδείνωσης και ανάπτυξης άσθματος ή βρογχίτιδας.

Λοιμώξεις Αναπνευστικού: μια μεγάλη ομάδα παθήσεων που χαρακτηρίζεται από πυρετό, βήχα, καταβολή, κακή διάθεση και συνάχι.

Πνευμονία: ως πνευμονία ορίζεται η οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού που χαρακτηρίζεται από συμπτώματα όπως: πυρετό, υποθερμία, ρίγη, εφιδρώσεις, πρωτοεμφανιζόμενο βήχα, αλλαγή στην ποιότητα/ποσότητα και σύσταση πτυέλων σε προϋπάρχοντα χρόνιο βήχα, πλευριτικό άλγος και δύσπνοια.

Διερεύνηση Φυματίωσης: μια λοιμώδης, φλεγμονώδης μεταδοτική νόσος του αναπνευστικού που οφείλεται στο Mυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης ή τον Bάκιλο του Koch. Μπορεί να προσβάλει και άλλα σημεία του οργανισμού, όπως γαστρεντερική και ουροποιογενετική οδός, οστά, αρθρώσεις, νευρικό σύστημα λεμφαδένες και δέρμα.

Διερεύνηση Χρόνιου Βήχα: το πιο συχνό σύμπτωμα το οποίο είναι θορυβώδες και ενοχλητικό, επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής ασθενών. Χρόνιος βήχας χαρακτηρίζεται ο βήχας διάρκειας πάνω από 8 εβδομάδες συνεπεία ποικίλων πνευμονικών ή μη πνευμονικών αιτίων. Συχνό αίτιο, η χρόνια βρογχίτιδα των καπνιστών.

Διερεύνηση Καρκίνου του Πνεύμονα: το δεύτερο σε συχνότητα νεόπλασμα και στα δυο φύλλα, ευθύνεται για τους περισσοτέρους θανάτους από καρκίνο παγκοσμίως. Οι κυριότεροι παράγοντες ανάπτυξης είναι το κάπνισμα, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η έκθεση σε ακτινοβολία, η επαγγελματική έκθεση σε αμίαντο/αρσενικό/νικέλιο κ.τ.λ., όπως και οι χρόνιες πνευμονοπάθειες και η κληρονομικότητα.

Αίμα στα Πτύελα: αποβολή αίματος με το βήχα (αιμόπτυση) που παρουσιάζεται σε διάφορες παθήσεις πνευμονικές ή μη πνευμονικές, όπως χρόνια βρογχίτιδα, βρογχεκτασίες, καρκίνος του πνεύμονα, φυματίωση, πνευμονική εμβολή και στένωση μιτροειδούς βαλβίδας. Ελάχιστη ποσότητα αιματηρής απόχρεμψης μπορεί περιστασιακά να προκληθεί κατά τη διάρκεια έντονου βήχα που συνοδεύει λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού ή κατώτερου αναπνευστικού συστήματος.

Θωρακικό άλγος: είναι συχνά η εκδήλωση πολλών καρδιακών και μη καρδιακών παθήσεων. Χαρακτηρίζεται από δυσφορία, πόνο σε οποιοδήποτε σημείο στο πρόσθιο τμήμα του σώματος, από το λαιμό έως την κοιλιακή χώρα. Οι καρδιοαγγειακές παθήσεις, όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, στηθάγχη, πνευμονική εμβολή και καρδιακή ανεπάρκεια διαγιγνώσκονται σε 50% των ασθενών, ενώ στο άλλο 50% είναι οι μυοσκελετικές παθήσεις, νοσήματα γαστρεντερικού συστήματος, κρίσεις πανικού ή άλλες ψυχιατρικές διαταραχές, καθώς και η πνευμονική νόσος.

Πλευριτική συλλογή: ορίζεται ως η παθολογική αύξηση πλευριτικού υγρού η οποία συμβαίνει σε παθολογικές καταστάσεις που οφείλονται σε καρδιογενή ή μη καρδιογενή αίτια.

Δύσπνοια: υποκειμενικό αίσθημα δυσχέρειας στην αναπνοή. Είναι το αποτέλεσμα αλληλοεπιδράσεων μεταξύ φυσιολογικών, ψυχολογικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η δύσπνοια παρουσιάζεται κατά την προσπάθεια (όπως κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης) ή κατά την ηρεμία (συχνό σύμπτωμα καρδιακής νόσου). Αίτια που αφορούν στη δύσπνοια προσπάθειας: ΧΑΠ, νοσήματα πνευμονικού παρεγχύματος, καρκίνος πνεύμονα, παθήσεις μεσοθωρακίου, υπεζωκοτική συλλογή, παθήσεις θωρακικού τοιχώματος, νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος.

Αναπνευστική ανεπάρκεια: ορίζεται ως η μείωση του οξυγόνου στο αίμα με ή χωρίς αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα, οφειλόμενη στη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. Η διαταραχή αυτή μπορεί να συμβεί είτε οξέως, είτε χρονίως. Η πτώση της μερικής πίεσης του οξυγόνου στο αρτηριακό αίμα ορίζεται ως Υποξαιμία (κάτω από 60mmhg), ενώ η αύξηση της μερικής πίεσης του διοξειδίου του άνθρακα στο αρτηριακό αίμα (άνω τον 50mmhg) ορίζεται ως Υπερκαπνία. Και οι δυο τιμές αναφέρονται επί εισπνοή ατμοσφαιρικού αέρα δωματίου.

Ροχαλητό: θόρυβος ο οποίος παράγεται κατά τη διάρκεια του ύπνου από τη δόνηση μαλακών μορίων της μύτης, του φάρυγγα και κυρίως της υπερώας, της σταφυλής και της γλώσσας, όταν ο εισπνεόμενος αέρας περνάει από στενωμένο αυλό. Το απλό, αθώο ροχαλητό δεν χρειάζεται καμία αντιμετώπιση. Το συνεχές όμως και επίμονο που συμβαίνει πάνω από 3-4 βραδιές την εβδομάδα είναι παθολογικό και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως νόσος.

Εκτίμηση Απνοιών στον ύπνο: το Υπνοαπνοϊκό σύνδρομο είναι μια διαταραχή της αναπνοής που χαρακτηρίζεται από περιορισμό ή και διακοπή της ροής του αέρα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Είναι αρκετά συνηθισμένο, αν και παραμένει αδιάγνωστο στους ενήλικες. Ως άπνοια ορίζεται είτε η διακοπή της αναπνοής για 10 δευτερόλεπτα ή και περισσότερο, είτε η πτώση του κορεσμού του αίματος σε οξυγόνο κατά 4% ως ελάττωση της οξυγόνωσης από τη διακοπή αναπνοής. Οι άπνοιες συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Προεγχειρητικός έλεγχος και προετοιμασία αναπνευστικού: εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας ασθενούς και χρήση ανάλογης φαρμακευτικής αγωγής που αποσκοπεί στην άμεση βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας.

Ιατρείο Διακοπής Καπνίσματος: το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την υγεία και παράγοντα θνησιμότητας που μπορεί να προληφθεί. Η καπνιστική συνήθεια αποτελεί εξάρτηση, μια χρόνια και υποτροπιάζουσα κατάσταση. Μεγάλη πλειοψηφία των καπνιστών επιθυμεί και έχει προσπαθήσει αρκετές φορές να σταματήσει το κάπνισμα. 7 στους 10 καπνιστές δηλώνουν ότι θέλουν να κόψουν το κάπνισμα, συνήθως, για τους παρακάτω λόγους: 
α. μείωση κινδύνου σοβαρής ασθένειας 
β. βελτίωση ευεξίας σώματος
γ. προστασία οικογενειακού περιβάλλοντος και φίλων από το παθητικό κάπνισμα
δ. για να αισθάνονται πιο άνετα
ε. λιγότερα έξοδα/χρήματα